Binnen de “datawereld” wordt er vaak gesproken over het primaire of het secundaire gebruik van data. In dit kennisbankartikel leggen wij het verschil uit.
Primair
Er worden ontzettend veel gegevens over ons vastgelegd. Door de overheid zodat zij haar wettelijke taken kunnen uitvoeren, en door zorgverleners zodat zij ons de juiste zorg kunnen verlenen. Als gegevens voor deze doeleinden verzameld worden dan spreken we over het primaire proces. Jouw gegevens worden dus direct ingezet voor dit doel. Voor het primaire proces is identificatie van de persoon nodig; de gegevens hoeven daarom niet gepseudonimiseerd of geanonimiseerd te worden (zie Pseudonimiseren of anonimiseren?)
Secundair
Bij secundair gebruik van data maak je gebruik van gegevens die voor een primair proces zijn vastgelegd. Het kan bijvoorbeeld zijn dat je voor een vraagstuk gebruik kan maken van gegevens die al verzameld zijn voor een ander doel. Je kan hier denken aan wetenschappelijk onderzoek of een beleidsvraagstuk. Stel, je wilt onderzoeken of de ene behandeling beter werkt dan de andere behandeling, dan kan je gebruik maken van de gegevens die al verzameld zijn om deze behandeling uit te voeren.
Secundair gebruik van data mag niet zomaar. Bij hergebruik van data moet je altijd nagaan of het juridisch en ethisch is toegestaan, bijvoorbeeld door te kijken naar de grondslagen vanuit de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG), en bij wetenschappelijk onderzoek ook naar de wet medisch-wetenschappelijk onderzoek met mensen (WMO).
Trackbacks/Pingbacks